Unser Köln
Kölsch Jedeechte: Hervs
Toni Buhz · 01.12.2025
Ernte im Herbst. Illustration: Agata / Pixabay
Prummejedanke
Et lohche ungerm Prummebaum
Drei Prumme, rief un deck.
„Dat ich jewahße“, sät die ein,
„Wat hät dat för ne Zweck?
Ich liejen he un waade bloß,
Dat einer mich hivv op.
Un han ich Pech, kann et och sin,
Op mich tritt einer drop.“
Die zweite meint: „Jet kizzelt mich.
Em Buch e Frembche litt.
Un wä mich fingk, sät: ‚Ba, ne Wurm.
Die Prumm, die maach ich nit.‘ “
Die drette röf: „Ich frogen nit,
Wat ess der Levvenssinn.
Meer ess jenoch, dat ich am Engk
Jot för der Stohljang ben.“
Wann de Blädder falle
Der Ühm setz em Jade,
Wie bahl jeden Daach.
Hervs ess et jewoode,
Wenn et Sönnche och laach.
Hä süht no de Blädder,
Wie se falle zor Ähd. „Altwieversommer“,
Wie mer su säht.
Noch bruch mer kei Wammes,
Doch blös der Wind fresch.
Et Obs litt em Keller
Un der Kürbis om Desch.
Do löht hä in lieje.
Mer kann et verston.
Der Ühm deit sich freue,
Blieht einer ston.
Met der Schier aan de Strüch,
Vill zo dun jitt et noch.
He un do blöht en Rus,
Doch dat ess et dann och.
Der Ühm deit ens hämsche,
Taas zom Rögge höösch hin.
Hervs ess et jewoode, Hervs och för in.
Das könnte Sie auch interessieren:
E kölsch Verzällche: Stadtranderholung
E kölsch Verzällche: Heimat
Der Theaterverein „Kölsche Bredder“
Tags: Dialekt , Gedicht , Herbst , Kölsch , Literatur , Mundart , Unterhaltung , Vergnügliches , Vorlesen
Kategorien: Kultur , Unser Köln